POLECAM KSIĄŻKI - RECENZJE

BOSO, ALE W OSTROGACH- S.Grzesiuk

 

DZIŚ ZAPRASZAM DO PRZECZYTANIA ,BOSO,ALE W OSTROGACH’-STANISŁAWA GRZESIUKA

Ten wspaniały autor wydał wsumie trzy książki na faktach autentycznych. Mianowicie o swoim życiu.Pierwsza część nosi tytuł ,Boso,ale w ostrogach’. Lecz zamierzam opisać wszystkie. Przeczytałam je ze 3 lata temu, jedna po drugiej. Naprawdę na samą myśl o tym autorze oraz historii, która opisuje bierze mnie ogromny podziw dla niego oraz szacunek. Niestety autor już wiele lat nie żyje…. Lecz zostawił po sobie coś tak bardzo wartościowego i wspaniałego-czyli te powieści-trylogie. Zapraszam na jego pierwsza książkę, a także na krótki opis o autorze.

O AUTORZE

STANISŁAW GRZESIUK-polski pisarz, piesniarz, z zawodu elektromechanik. Autor autobiograficznej trylogii; Boso,ale w ostrogach, Pięć lat kacetu i Na marginesie życia. Populyzator przedwojennego folkloru czerniakowskiego.

DATA I MIEJSCE URODZENIA-6Maja 1918, Malkow

DATA I MIEJSCE JEGO ŚMIERCI-21 Stycznia 1963, Warszawa

ALBUMY-Szemrane piosenki, The best-Bal na gnojnej

ORYGINALNA RECENZJA

Pierwsze wydanie bez skreślen i cenzury. Przedwojenna Warszawa okiem młodego cwaniaka. Stanisław Grzesiuk z właściwym sobie humorem swadą portretuje przedmieścia stolicy z ich obyczajami, tradycją i swoistym kodeksem honorowym, sięgając przy tym po słownictwo i specyficzną gware warszawskiej ulicy.

Wydanie książki zostało wstrzymane na kilka miesięcy przed cenzurą. Wteszcie w Lipcu 1959 roku książka trafiła do księgarń i podobnie jak ,Pięć lat kacetu’ natychmiast zniknęła z półek. Czytelnicy i recenzanci apelowali do autora i wydawnictwa z prośbą o dodruki. A książka stała się na całe dekady lekturą obowiązkową chłopaków z warszawskich podworek.

Po latach tekst porównano z rękopisem i przywrócono fragmenty usunięte przez cenzurę oraz wydawcę przy pierwszej publikacji. Wydanie zawiera fragmenty najważniejszych recenzji.

MOJA RECENZJA I OPINIA

Jak wiecie mój główny gatunek literacki to horror i thriller. Lecz pomimo tego lubie czasem przeczytać książki z innej dziedziny m.in na faktach autentycznych i biografie. I tu naptkalam na swojej drodze czytania książek- Stanisława Grzesiuka. Pożyczyłam od kolegi całą trylogię. I już po pierwszej części tej, która dziś opisuję byłam zachwycona. Autor wspaniale, szczerze i prawdziwie opisuje realia czasów przed drugą wojną światową, jak i w jej trakcie i poniej. Piszę głównie o sobie: kim był,co robił,co go spotkało i jak dał sobie rady w tych naprawdę ciężkich czasach.Dotego pomimo tragedii jaka go spotkała: opisuje ją z humorem.Co z poniekąd dramatu robi z książki komedię.Co najlepsze, która zdarzyła się naprawdę. Grzesiuk nie owja w bawełnę. Nie liczy się ze słownictwem ani z tym, że święty i porządny nie był.

BOSO, ALE W OSTROGACH

Jest o warszawski cwaniaczku(zresztą autor sam siebie tak określił).To pokazane czasy widziane oczami młodzieńca przed wojną, jak i jej początków. Piszę jak kombinowal, kradł i odwalal przeróżne numery. Często niezgodne z prawem. Lecz w takich czasach jak tamte było moim zdaniem zrozumiałe takie postępowanie bo grunt to przetrwać. Grzesiuk pokazuje w tej powieści, że pomimo takiego stylu życia trzeba mieć honor i szacunek do swoich. Autor pokazuje jak wyglądało tzw.getto w owych latach.

W książce autor pisze jak był małym urwisem, o swej pierwszej miłości,przewinieniach,rodzinie. Opisuje to z wspaniałą wyobraźnią aczkolwiek szczerą. Także pisze bardzo lekko i z ogromnym humorem, dzięki czemu bardzo przyjemnie się czyta.Poprostu trudno się oderwać.

Też czytając ją można by pomyśleć, że Grzesiuk żył zabawą i lekkomyslniscia. Niestety to była nie zabawa tylko walka z biedą i głodem. Czasem ledwo uchodził z życiem w niektórych sytuacjach. Naprawdę mimo humoru w niej zawartej- człowiek czytając ją zaczyna myślami zanurzac się głębiej w faktyczną sytuację tam opisywaną.

NA KONIEC

Moim zdaniem każdy Polak powinien przeczytać tą trylogię. I zamiast lektury obowiązkowej w szkole np. Harry Potter (miałam w 6 klasie szkoły podstawowej) ,właśnie ta trylogia powinna być przymusowo do przeczytania. Gdyż pokazuje ona Polskę w tamtych latach-prawdziwie. Nie ma tam wybielania i kłamstwa. Jest czysta prawda.

I ja polecam wszystkim tym co jeszcze nie mieli okazji czytać jej. Na jesienne wieczory w sam raz.

Opiszę za jakiś czas następne części.

ZAPRASZAM TEŻ NA INNE RECENZJE:

Cmetarz zwierząt

Cztery po północy

 

ZAPRASZAM NA INNE MOJE BLOGI:

Po prostu Ewa i jej wiersze

Randki online miłość

Złote myśli

 

 

 

Jestem 28 letnia optymistką pomimo,że życie daje mi nie źle popalić.Interesuję się muzyką rock i metal,zwierzętami,fotografią i kocham czytać książki,zwłaszcza horrory

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: